a - b - c - d - e - f - g- h- i - j - k - l - m - n - o - p - q - r - s - t - u - v - w - x - y - z

Aziatische keuken

Ik moet eerlijk bekennen dat ik alles graag eet. Maar als ik eens heerlijk mag tafelen dan kies ik automatisch voor de Aziatische keuken. Waarschijnlijk omdat ik dat zelf thuis nooit (zo goed als op restaurant) kan bereiden. Het is ook wel gezellig om een volledig menu te nemen en niet te kunnen kiezen tussen alle potjes en schaaltjes die op tafel staan.

Blauw kussentje

Wie veel met me optrekt, weet meteen waar het "blauw kussentje" voor staat. In de wagen en tijdens vergaderingen heb ik het altijd bij. Er is zelfs een handvat aan: de maker van het ding wist al dat ik het overal mee zou zeulen. Helaas ben ik verplicht om het bij me te hebben want ik heb rugklachten. Het is een ergonomisch kussen dat mijn rug ontlast.

Communicatie

Als voormalig vakbondsvoorzitter en voorzitter van Greenpeace, maar ook nu als schepen hecht ik veel belang aan overleg en persoonlijk contact. Ik merk dat je op die manier veel sneller tot akkoorden komt en je doelen bereikt. Mij kom je regelmatig tegen op bewonersvergaderingen. Ik wil weten waar mensen van wakker liggen, wat ze goed vinden aan het beleid, wat ze graag veranderd willen zien. Mijn slogan is niet voor niets "werken aan de basis".

Districten

Ik hoop dat de districten hun rol ten volle zullen spelen. Daarbij mogen en moeten zij eigen accenten leggen. Een sterk districtsbestuur, dat krachtig opkomt voor de belangen van zijn bewoners, is voor het stadsbestuur geen tegenstander maar een partner. Waar het op aankomt is dat stad en districten bouwen aan eenzelfde toekomstproject. Dat veronderstelt een wederzijdse loyaliteit, maar laat ruimte voor meningsverschil. Binnen het gemeenschappelijke gebouw kan elke kamer anders worden ingericht, als de dragende structuren maar worden gerespecteerd. Ekeren verschilt immers grondig van het Berchem, en Wilrijk is heel anders dan Merksem. Die eigenheid tot haar recht laten komen, is eigenlijk de kern van de decentralisatie.

EnerGuy   

Samen met mijn kabinet nam ik deel aan de klimaatwijken 2007-2008. We vonden het een goed idee om te testen hoe zo'n klimaatwijk werkt. En uiteraard waren we ook erg benieuwd hoeveel en hoe we op onze energiefactuur konden besparen. We schreven ons in als EnerGuy en wisselden veel tips uit waardoor we met onze groep een besparing van acht procent konden realiseren. Het succes van deze formule zit volgens mij in de concrete en resultaatgerichte aanpak. Op een speelse manier word je gensensibiliseerd en bijna automatisch ga je duurzamer om met energie. 

Fish Theory

Human Resource Management heeft me altijd geïnteresseerd. De meeste managementboekjes vertrekken vanuit het belang van een onderneming. De Fish Theory stelt de mens centraal met zijn zwaktes en sterktes. Het model heeft aandacht voor de omgeving van elk individu. Het is een leuke theorie die vertrekt vanuit menselijkheid en gezond verstand. Een aanrader voor iedereen eigenlijk.

Greenpeace

Bij Greenpeace ontdekte ik de kracht van een internationale organisatie. Mensen van over de hele wereld, ongeacht ras, religie, taal of wat dan ook vechten voor een gemeenschappelijk doel: een betere plek om te leven.  Het was een verrijking om vanonder de kerktoren te kruipen en zo veel verschillende personen te ontmoeten. Twaalf  jaar geleden al zette Greenpeace de klimaatproblemen op de agenda toen niemand er van wakker lag. Gelukkig is iedereen ondertussen overtuigd dat we duurzaam moeten omspringen met onze planeet.

Haven

Een oud-burgemeester van Antwerpen zei ooit "Wie zijn handen in de Schelde steekt, voelt de wereld". De haven zet Antwerpen op de wereldkaart en dat is niet in het minst dankzij de productiviteit en de flexibiliteit van de dokwerkers. De haven heeft heel wat tewerkstelling gecreëerd en gaf een belangrijke impuls aan de welvaart in de regio. Via mijn syndicale werk stond ik mee aan de wieg van de haven als publiek modern bedrijf. De Antwerpenaar mag trots zijn dat onze haven als een voorbeeld voor de rest van de wereld wordt beschouwd.

Idealisme

Lees mijn cv en je weet het: ik ben een geboren idealist. Ik zie in elke situatie kansen en het woord "neen" staat niet in mijn woordenboek. In tegendeel: als ik tegen een grens opbots, dan pas wordt het een uitdaging. Ik probeer altijd het goede in iedereen naar boven te halen en heb een grenzeloos vertrouwen in de mensen die mij omringen.   

Jong

In 1972 was ik 22 jaar en de jongste bestendige vakbondssecretaris in België. Ik had het gevoel dat ik voor de leeuwen werd gegooid, maar al snel ontdekte ik dat ik mijn zaakjes onder controle kreeg. Uit die periode stamt mijn vertrouwen in de kracht van de jeugd en het geloof dat iedereen een kans verdient en die moet grijpen. Ik heb daarom bewust gekozen voor een jong kabinet. Ik hoop dat alle kabinetsleden na afloop van deze legislatuur fier zijn op wat ze hebben gepresteerd.

Kabinet

Mijn kabinet bestaat uit, mezelf inbegrepen, negen mensen. Ik heb mijn ploeg samengesteld aan de hand van competenties. Lidmaatschap van de partij was van ondergeschikt belang. Het is een eer om elke dag in het schitterende decor van het stadhuis te vertoeven. Ik ben gewend om zelfstandig mijn weg te gaan, maar het gaat me wonderwel goed af om samen met de kabinetsleden de doelstellingen van het bestuursakkoord te realiseren. 

Linkeroever

Op Linkeroever overvalt mij een permanent vakantiegevoel. Ik vind het heerlijk ontspannend om er te wonen. Ons huis is vlak aan het Galgenweel en ik geniet van een schitterend zicht op de historische stad. Door haar centrale, maar rustige ligging is het de ideale plek om te bekomen van een hectische dag.

Mensenrechten

Via mijn lidmaatschap van het Regional Rights Resource Team ben ik erg begaan met mensenrechten. Als socialist is het uiteraard vanzelfsprekend dat ik een dergelijke waarde hoog in het vaandel draag. Ik heb vooral respect voor zij die dagdagelijks dat filosofische model in praktijk brengen. Het vergt moed en energie en ik heb daar veel respect voor.

Nachtuil

Ik ben absoluut geen nachtuil. Nu niet en vroeger ook niet. Na een drukke dag heb ik rust nodig om er weer tegen aan te gaan. Ik ken een nachtje doorzakken eigenlijk alleen maar door de verhalen van anderen. In mijn jeugd ging ik al ten laatste tegen drie uur 's nachts naar huis en zelfs dan had ik al spijt dat ik zo lang was gebleven. De dag erna voelde ik me dan loom en suf. Ik heb er helemaal geen behoefte aan.

Oproep

Op deze plek wil ik een oproep lanceren. Er wordt heel wat geïnvesteerd in een propere stad. Dat gebeurt met geld van de gemeenschap. Met z'n allen moeten we die inspanningen met respect behandelen. De stad proper krijgen is een wij-verhaal: iedereen is verplicht zijn steentje bij te dragen. Op bewonersvergaderingen merk ik soms een gelatenheid. Antwerpenaars willen niet meer bellen naar de sluikstortlijn. Het helpt toch niet. Ik roep op om het wel te blijven doen, zonder daarbij in een verklikkerssfeer te belanden, wil ik wel weten wie waar vervuilt zodat we er iets aan kunnen doen.

Proper

Ik merk dat ik bezeten ben geraakt door het woord "proper". Het is constant in mijn gedachten. Als ik door de stad rijd of wandel, merk ik op waar het proper en vuil is. Ik denk de hele tijd aan oplossingen en zelfs in het buitenland zoek ik tegenwoordig uit waar er papiermanden staan en hoe afval er wordt ingezameld. Ik vraag me af hoe lang dit nog zal nazinderen als ik schepen af ben. Toen ik startte als schepen van stads- en buurtonderhoud werd ik nogal meewarig behandeld. Het leek een vergiftigd geschenk. "Niemand krijgt Antwerpen proper" werd er gezegd. Dergelijke uitspraken zijn voor mij zeer motiverend. Alles kan als je er maar in gelooft en er hard voor werkt.

Quatsch

Wie een persoonlijk abc opstelt, moet ook iets verzinnen voor de letter Q. Ik vind dat quatsch.

Royal Antwerp Football Club

Al van kindsbeen af ben ik fan van RAFC. Ik ben geboren en getogen in Deurne en tot tien jaar geleden heb ik altijd binnen een straal van 500 meter van "Den Bosuil" gewoond. In mijn jeugd heb ik nog bij RAFC gevoetbald. Mijn vader was fan van Beerschot. Er was een leuke rivaliteit tussen hem en mij. De ene week kwam hij met mij naar Den Bosuil en de andere week ging ik met hem naar Den Beerschot. Het leuke was dat we eigenlijk elke week naar de voetbal gingen!

Sodipa

Mijn vader en Frans Detiège hebben Sodipa, de vrijetijdsorganisatie voor stadspersoneel, boven de doopvont gehouden. Jarenlang was ook ik als eerste ondervoorzitter actief in deze organisatie. Op dit moment ben ik lid van de algemene vergadering en sta ik iets verder af van de dagelijkse werking. Wat veel mensen vergeten is dat Sopdipa niet alleen een wereld van vrije tijd opende voor het stadspersoneel. Sodipa zorgde voor een democratisering van bepaalde elitesporten en had ook een sociale doelstelling. Wie door onvoorziene omstandigheden in financiële nood terecht kwam, kon een lening via Sodipa aangaan.

'T stad

Altijd ben ik jaloers geweest op de rest van mijn familie omdat zowel mijn grootouders als mijn ouders echte Sinjoren zijn en ik niet. Toch heb ik me altijd heel betrokken gevoeld bij 't stad. Ik heb bijvoorbeeld nooit een andere post bij de vakbond aangenomen omdat ik Antwerpen niet wilde verlaten.

 Uit tips in Antwerpen

Het Zuid is de laatste jaren enorm opgeleefd en een fijne plek om een terrasje te doen en te kijken naar alle voorbijgangers. Leuke tv. Veel rustiger, maar bijzonder charmant is het Conscience Plein. Als ik buitenlandse gasten op bezoek heb, dan neem ik ze altijd mee naar deze oase midden in de stad. Nog zo'n plekje in de stad en niet bij iedereen gekend, is het Begijnhof: daar adem je geschiedenis in en kom je helemaal tot rust.  Waar ik nooit genoeg van krijg, is een rondrit door de haven. Je voelt er het kloppend hart van de wereld. 

Vakantie

De Laatste jaren koppel ik vakantie aan werk. Als ik bijvoorbeeld voor Greenpeace naar het buitenland moest dan boekte ik nog een paar dagen bij. Het voordeel is dat je altijd in contact komt met de couleur local van een plaats doordat je omgaat met mensen die er wonen en werken. Nadeel is dat je toch veel energie steekt in die contacten en eigenlijk niet volledig tot rust komt. Daarom probeer ik af en toe heel bewust een vakantie zonder werk in te plannen.

Wielrennen

Als fan van het wielrennen zie je me vaak op de fiets. Dé ideale manier om mijn hoofd leeg te maken en mijn conditie op peil te houden. Wielrennen is voor mij een passie. Tegelijkertijd staat wielrennen symbool voor de zwartste periode in mijn leven. Door een persoonlijk ervaring besef ik maar al te goed hoe kwetsbaar de zwakke weggebruiker is en hoeveel inspanningen we moeten blijven doen voor een verkeersveilige stad.

X

Zie de letter Q

Y

Zie de letter Q

Zonne-energie

Het besef dat fosiele brandstoffen uitgeput raken en dat ze vervuilend zijn, heeft de zoektocht naar hernieuwbare energiebronnen aangewakkerd. Kernenergie is geen alternatief. Je wil niet weten wat archeologen over ons zullen vertellen als ze al dat kernafval binnen zo veel jaar na ons ontdekken. Ik zie de aarde in een cocon en de ballon raakt stilaan gevuld. Er kan niets meer bij. We moeten op zoek naar zo veel mogelijk energie uit natuurlijke bronnen.